Մայիս 2022

Մանկության հետքերով. Աննա Տրվանց

31 Մայիս, 2022||

Չարաճճիություններս ավարտ չունեին՝ մի օր ճոճվում էի տան դռներից կախված, մյուս օրը՝ այրում մեր պատշգամբի բազմոցը, հաջորդիվ գորգը, հետո հարևաններից մեկը բողոքում էր, որ նեղացրել եմ իր տղային ու կոտրել ակնոցը և այսպես շարունակ:

Մանկության հետքերով. Մադլենա Օհանյան

30 Մայիս, 2022||

Մայրս աշխատում էր օդանավակայանում և մեկ-մեկ ինձ իր հետ աշխատանքի էր տանում։ Հիշում եմ, թե ինչպես էին իր գործընկերները ինձ օդանավակայանի խոհանոցում նստեցնում պատուհանագոգին, ես էլ զարմացած անդադար նայում էի թռիչքուղուն։

Մանկության հետքերով. Ռուզաննա Բաբաջանյան

30 Մայիս, 2022||

Հիշում եմ՝ պաղպաղակն իմ տարերքն էր, անչափ սիրում էի։ «Թամարա» պաղպաղակի գովազդներում նկարահանվելու առաջարկ ստացա, որի ընթացքում շատ հաճախ էի պաղպաղակ ուտում։ Արդյունքում՝ հետագա երկու տարիների ընթացքում պաղպաղակի վաճառքի կետերը շրջանցելով էի անցնում։ Այժմ անտարբեր եմ պաղպաղակի նկատմամբ։

Մանկության հետքերով. Նունե Սարկիսովա

28 Մայիս, 2022||

Վեց-ութ տարեկանում Kodak ֆիրմայի լուսանկարչական ապարատ ունեի, որով նկարում էի իմ դասարանցիներին, բակի ընկերներին և տպագրելուց հետո նրանց էի նվիրում այդ լուսանկարները։ Իմ հիշողություններում մնացել է, թե ինչպես էինք տանը, հայրիկիս հետ միասին մշակում ժապավեններն ու տպագրում լուսանկարները:

Մանկության հետքերով. Տաթև Հակոբյան

27 Մայիս, 2022||

Փոքր ժամանակ երազում էի դառնալ «գինեկոլոգ-ատամնաբույժ» (երևի մի տեղից «ստոմատոլոգ» բառն էի լսել, մի բան շփոթում էի)։ Մեծացա, ինձ ասացին, որ նման մասնագիտություն չկա։ Չստացվեց դառնալ երազանքիս «գինեկոլոգ-ատամնաբույժ»-ը։ Ափսոս, գուցե լավ մասնագետ լինեի․․․

Մանկության հետքերով. Լուսինե Ղամբարյան

26 Մայիս, 2022||

Մանկությունից առանձնահատուկ հիշում եմ ձմռան երեկոները, որոնք շատ լուսավոր էին, և ամենուրեք երեխաների ուրախ ճիչեր էին լսվում։ Հիմա էլ, երբ ձյուն է գալիս, միշտ մտքում փորձում եմ վերականգնել այդ գերագույն երջանկության ձայները։

Մանկության հետքերով. Զարինե Մաթևոսյան

26 Մայիս, 2022||

Մանկության հիշողություններից միշտ մտքումս է իմ ծննդավայր Հաթերքը: Հիշում եմ՝ պապիս հետ հանդ էինք գնում, անհամբեր սպասում էի ճաշի ժամին, երբ պապս բացում էր ուսապարկը ու ինձ տալիս հացով պանիրը, որը սարերում մի տեսակ ուրիշ համ ու հոտ ուներ: Հիշում եմ՝ ինչ ոգևորությամբ էի հագնում պապիս գործած տրեխը ու վազում սարերում:

Մանկության հետքերով. Ալիսա Տոնոյան

25 Մայիս, 2022||

Երազում էի դառնալ հնագետ, մեկնել ճանապարհորդությունների, հնագույն վայրերում մասնակցել պեղումների ու գտնել թաքնված գաղտնիքներ։ Տարիների ընթացքում նախընտրություններս շատ են փոխվել, բայց այս մեկը որպես երազանք դեռ մնացել է: